Siarczan dehydroepiandosteronu - DHEA-S
Laboratoryjne oznaczenie hormonu androgenowego produkowanego głównie przez nadnercza. Badanie wykorzystywane w diagnostyce zaburzeń hormonalnych, chorób nadnerczy oraz różnicowaniu przyczyn hiperandrogenizmu. Wykonywane jest z próbki krwi żylnej.
Sprzedawcy, u których zrealizujesz usługę:

- Opis badania
- Przygotowanie do badania
- Wyniki i normy
Opis badania DHEA-S
Badanie siarczanu dehydroepiandrosteronu (DHEA-S) polega na oznaczeniu stężenia niewirylizującego androgenu we krwi. Hormon ten nie podlega rytmowi dobowemu, co oznacza, że jego stężenie jest względnie stałe w ciągu dnia.
U kobiet w około 90% DHEA-S pochodzi z nadnerczy, natomiast u mężczyzn produkowany jest wyłącznie przez nadnercza. Parametr ten stosowany jest jako wyznacznik masy kory nadnerczy i pozwala różnicować hiperandrogenemię pochodzenia nadnerczowego i jajnikowego.
Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej. Samo pobranie krwi trwa kilka–kilkanaście sekund i odbywa się zgodnie ze standardową procedurą.
Kiedy wykonać badanie DHEA-S?
Badanie DHEA-S wykonuje się w diagnostyce zaburzeń hormonalnych oraz chorób nadnerczy. Może być zlecane m.in. w przypadku:
- objawów hiperandrogenizmu (np. nadmierne owłosienie, trądzik, zaburzenia miesiączkowania),
- podejrzenia przedwczesnego dojrzewania płciowego,
- zaburzeń rozwoju płciowego,
- nieprawidłowych wyników innych badań hormonalnych,
- podejrzenia chorób nadnerczy.
Co diagnozuje badania DHEA-S?
Oznaczenie stężenia DHEA-S we krwi pozwala na wykrycie i różnicowanie m.in.:
- guzów kory nadnerczy,
- hiperplazji (przerostu) kory nadnerczy,
- zespołu nadnerczowo-płciowego,
- hiperandrogenemii pochodzenia nadnerczowego,
- przyczyn przedwczesnego dojrzewania płciowego, np. związanych z guzem wirylizującym nadnerczy lub niedoborem enzymu 11-hydroksylazy.
Ze względu na fizjologiczny spadek stężenia DHEA-S wraz z wiekiem, hormon ten bywa również analizowany w kontekście procesów starzenia i równowagi hormonalnej.



