Albumina DZM

Albumina to białko osocza, które w zdrowym organizmie w bardzo niewielkich ilościach przenika do moczu. Jej obecność w moczu w większym stężeniu może świadczyć o uszkodzeniu nerek, szczególnie w kontekście chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze.

Na czym polega badanie?

Badanie polega na oznaczeniu poziomu albuminy w moczu zebranym w ciągu 24 godzin. Jest to bardziej dokładne niż pojedynczy pomiar z jednej porcji moczu, ponieważ uwzględnia wahania dobowej produkcji moczu i stężenia albuminy.

W jakim celu wykonuje się badanie?

• Wczesne wykrywanie uszkodzenia nerek – zwłaszcza u osób z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, chorobami serca.
• Monitorowanie funkcji nerek – u pacjentów z chorobami nerek, po przeszczepach, w leczeniu nefrotoksycznymi lekami.
• Ocena ryzyka sercowo-naczyniowego – zwiększone wydalanie albuminy z moczem jest uznawane za marker zwiększonego ryzyka chorób serca i naczyń.

Jak przygotować się do badania?

1. Zbiórka moczu trwa 24 godziny.

• Pierwszą poranną porcję należy odrzucić.
• Każdą kolejną porcję moczu zbierać do jednego, czystego pojemnika.
• Ostatnią porcję oddaje się dokładnie o tej samej godzinie następnego dnia.

2. Pojemnik z moczem należy przechowywać w chłodnym miejscu.
3. Przed badaniem warto unikać intensywnego wysiłku fizycznego, który może czasowo zwiększyć ilość albuminy w moczu.

Kiedy warto wykonać badanie Albumina DZM?

• przy cukrzycy typu 1 lub 2 – co najmniej raz w roku, nawet przy dobrych wynikach glikemii,
• w przypadku nadciśnienia tętniczego,
• u osób z przewlekłą chorobą nerek,
• przy podejrzeniu białkomoczu lub zespołu nerczycowego,
• u pacjentów po przeszczepie nerki lub leczonych lekami nefrotoksycznymi.