Rezerwa jajnikowa – hormon AMH

Opis badania AMH

Hormon AMH (antymüllerowski) to marker produkowany przez komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych. Umożliwia ocenę potencjału jajników do produkcji komórek jajowych.

Badanie AMH umożliwia ocenę rezerwy jajnikowej, czyli informuje, ile dojrzałych komórek jajowych znajduje się w jajnikach. To jedno z kluczowych narzędzi w diagnostyce płodności i planowaniu leczenia niepłodności — poziom AMH brany jest pod uwagę przy planowaniu postępowania — niski poziom tego hormonu może być wskazaniem do zapłodnienia In vitro.

Badanie polega na pobraniu krwi z żyły, która następnie trafia do laboratorium w celu analizy.

Kiedy wykonać badanie rezerwy jajinkowej?

Badanie AMH warto wykonać w następujących sytuacjach:

• trudności z zajściem w ciążę pomimo regularnych starań przez 6–12 miesięcy
• planowanie macierzyństwa w późniejszym wieku (po 30.–35. roku życia)
• diagnostyka przed procedurą in vitro
• nieregularne miesiączki
• objawy zaburzeń hormonalnych
• po leczeniu onkologicznym
• przed planowanym zamrożeniem komórek jajowych

Co diagnozuje badanie AMH?

Badanie AMH pozwala wykryć:

• obniżoną rezerwę jajnikową (przedwczesne wygasanie czynności jajników)
• menopauzę
• zespół policystycznych jajników (PCOS)
• zaburzenia owulacji

Jak przygotować się do badania AMH?

Badanie rezerwy jajnikowej to laboratoryjny test z krwi żylnej, który można wykonać w dowolnym dniu cyklu. Poziom AMH jest stabilny – nie zmienia się pod wpływem antykoncepcji hormonalnej czy terapii, dlatego nie wymaga specjalnego przygotowania.

Przystępując do badania, nie trzeba być na czczo.

Wyniki będą dostępne w ciągu 3 dni roboczych.

Możesz je odebrać w Recepcji Centrum Medycznego, w którym było wykonywane badanie lub online, na stronie placówki.

Informację odnośnie odbioru wyników badań w zależności od placówki >> Sprawdź TUTAJ

Normy dla badania AMH

AMH osiąga najwyższy poziom między 21. a 30. rokiem życia. Niskie AMH może sugerować zbliżającą się menopauzę lub przedwczesne wygasanie czynności jajników. Natomiast zbyt wysokie stężenie AMH może być związane z zespołem policystycznych jajników (PCOS).

U kobiet poziom AMH zmienia się wraz z wiekiem, co jest związane ze stopniowym zmniejszaniem się rezerwy jajnikowej. Przyjmuje się, że wartości prawidłowe wynoszą:

• u kobiet w wieku 20–25 lat: około 1,88–7,29 ng/ml,
• u kobiet w wieku 25–30 lat: około 1,83–7,53 ng/ml,
• u kobiet w wieku 30–35 lat: około 0,95–6,70 ng/ml,
• u kobiet w wieku 35–40 lat: około 0,78–5,24 ng/ml,
• u kobiet w wieku 40–45 lat: około 0,10–2,96 ng/ml,
• u kobiet w wieku 45–50 lat: około 0,05–2,06 ng/ml.

U mężczyzn poziom hormonu AMH zwykle utrzymuje się w przedziale 2,15–10,10 ng/ml.

*Powyższe wartości są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od laboratorium, w którym wykonywane jest badanie.

Wyniki AMH należy skonsultować z lekarzem, ponieważ interpretacja zależy od wielu czynników, takich jak wiek, historia cyklu miesiączkowego czy planowanie ciąży.

Czynniki mogące zaburzyć wynik badania

Przewlekły stres może zaburzać gospodarkę hormonalną, co pośrednio wpływa na funkcjonowanie jajników oraz może prowadzić do nieprawidłowych wartości AMH. Z kolei leki stymulujące owulację, mogą czasowo spowodować przejściowy wzrost poziomu AMH.O wszystkich czynnikach towarzyszących należy poinformować lekarza.

Jak postępować w przypadku nieprawidłowego wyniku?

W przypadku nieprawidłowego wyników zaleca się konsultację z lekarzem, w celu ich dokładnego omówienia. Lekarz oceni wynik w kontekście wieku, cyklu i pozostałych parametrów hormonalnych. 

Przy niskich wartościach konieczna może być dalsza diagnostyka rezerwy jajnikowej oraz omówienie możliwości leczenia lub zabezpieczenia płodności, natomiast przy wysokich wynikach często wykonuje się badania w kierunku PCOS i zaburzeń owulacji. 

W zależności od problemu zaleca się konsultację z następującymi specjalistami:

• Ginekolog
• Ginekolog-endokrynolog
• Endokrynolog