750 000+ dostępnych wizyt miesięcznie 750 000+ dostępnych wizyt miesięcznie
26 000+ lekarzy 26 000+ lekarzy
6 000+ produktów i usług 6 000+ produktów i usług
2 000+ opinii 2 000+ opinii
Mediclub

Pakiet badań Męskie Hormony Premium

Kompleksowy pakiet badań hormonalnych dla mężczyzn. 1 pobranie krwi, 1 wizyta i wyniki, dzięki którym można ocenić ocenę gospodarkę hormonalną organizmu i funkcjonowanie prostaty oraz wykluczyć zaburzenia lub podjąć leczenie.

Miejscowość
Miejscowość
Medicover
Medicover
Sortuj według
Sortuj według

Sprzedawcy, u których zrealizujesz usługę: 

Medicover

Czas oczekiwania na wynik do 3 dni

od 695,00 zł
Cena zawiera wszystkie opłaty
Cena badań kupowanych osobno
od 845,00 zł
  • Opis pakietu
  • Dlaczego warto?
  • Ważne informacje
  • Dokumenty
Opis pakietu

Pakiet MĘSKIE HORMONY PREMIUM to rozszerzony panel badań hormonów istotnych dla zdrowia mężczyzny, wykonywany z 1 pobrania krwi. Zalecany jest od 18. roku życia, szczególnie przy objawach takich jak:

  • obniżone libido i sprawność seksualna,
  • spadek energii i siły mięśniowej,
  • trudności z koncentracją i regeneracją,
  • wzrost masy ciała bez wyraźnej przyczyny,
  • nadmierna potliwość lub wypadanie włosów,
  • powiększenie gruczołów piersiowych,
  • zaburzenia snu, rozdrażnienie, przewlekły stres,
  • pogorszenie się kondycji fizycznej.

Badania pozwalają potwierdzić prawidłowe funkcjonowanie układu hormonalnego lub wcześnie wykryć zaburzenia i szybko rozpocząć leczenie.

Badania w pakiecie są tańsze niż wykonywane pojedynczo – nawet o 420 zł.

Zakres pakietu

W pakiecie HORMONY MĘŻCZYZNY PREMIUM wykonasz 14 badań z krwi – za 1 pobraniem.

  1. Testosteron całkowity – główny hormon męski, odpowiadający za libido, masę i siłę mięśni, gęstość kości, energię oraz koncentrację.
    Zbyt niski: powoduje spadek libido, przewlekłe zmęczenie, obniżenie nastroju, utratę masy mięśniowej i pogorszenie płodności, a także objawy związane z andropauzą, takie jak łysienie czy zmiany skórne.
    Zbyt wysoki: może zwiększać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, nasilać drażliwość i impulsywność oraz obniżać płodność.
  2. Testosteron wolny (FTST) – biologicznie aktywna frakcja testosteronu, która bezpośrednio oddziałuje na tkanki.
    Zbyt niski: może powodować objawy niedoboru androgenów nawet przy prawidłowym poziomie testosteronu całkowitego; powoduje spadek libido, zaburzenia erekcji, zmęczenie, obniżenie nastroju, utratę masy mięśniowej, zmniejszenie gęstości kości; może być to związane z hipogonadyzmem, starzeniem się, chorobami przewlekłymi (np. cukrzyca, otyłość).
    Zbyt wysoki: może wywoływać trądzik, łysienie typu męskiego, nadmierną drażliwość lub agresję, a także inne objawy wynikające z nadmiernej aktywności androgenów.
  3. Prolaktyna – hormon wpływający na regulację osi podwzgórze-przysadka-gonady oraz pośrednio na libido i płodność.
    Zbyt niska: występuje rzadko i zwykle nie powoduje objawów klinicznych.
    Zbyt wysoka: może prowadzić do spadku libido, zaburzeń erekcji, obniżenia poziomu testosteronu i problemów z płodnością; często związana ze stresem lub działaniem niektórych leków.
  4. Estradiol – hormon istotny dla zdrowia kości, metabolizmu oraz regulacji popędu seksualnego u mężczyzn.
    Zbyt niski: może wpływać na obniżenie gęstości mineralnej kości oraz pogorszenie samopoczucia; często związany jest z niedoborem testosteronu.
    Zbyt wysoki: bywa związany z otyłością, chorobami wątroby lub nadnerczy; powoduje ginekomastię, zatrzymywanie wody i spadkiem libido.
  5. FSH (hormon folikulotropowy) – odpowiada za proces produkcji plemników w jądrach.
    Zbyt niski: może wskazywać na zaburzenia funkcji przysadki i obniżoną płodność.
    Zbyt wysoki: sugeruje pierwotną niewydolność jąder lub ich uszkodzenie.
  6. LH (hormon luteinizujący) – stymuluje jądra, wspólnie z FSH, do produkcji testosteronu.
    Zbyt niski: może prowadzić do niedoboru testosteronu i objawów hipogonadyzmu (spadek libido, zaburzenia erekcji, obniżona masa mięśniowa).
    Zbyt wysoki: może świadczyć o zaburzeniach funkcji jąder (tzw. hipogonadyzm pierwotny), kiedy przysadka produkuje dużo LH, ale jądra nie odpowiadają prawidłowo.
  7. SHBG – białko wiążące hormony płciowe, regulujące ilość testosteronu wolnego.
    Zbyt niskie: może prowadzić do nadmiernej ilości testosteronu wolnego i zaburzeń równowagi hormonalnej.
    Zbyt wysokie: ogranicza dostępność testosteronu wolnego, co może nasilać objawy jego niedoboru.
  8. DHEA-S – hormon nadnerczowy, prekursor androgenów, wpływa na libido, poziom energii, nastrój, gęstość kości i masę mięśniową.
    Zbyt niski: jest niekiedy związany z przewlekłym zmęczeniem, obniżoną odpornością i długotrwałym stresem; może również towarzyszyć chorobom nadnerczy lub procesom starzenia (naturalny spadek).
    Zbyt wysoki: może sugerować nadczynność nadnerczy lub zaburzenia hormonalne.
  9. Androstendion – hormon pośredni w syntezie testosteronu i estrogenów; wpływa na libido, masę mięśniową i gęstość kości.
    Zbyt niski: może wskazywać na obniżoną funkcję nadnerczy lub jąder.
    Zbyt wysoki: może być związany z zaburzeniami hormonalnymi, w tym nadmierną produkcją androgenów.
  10. TSH (tyreotropina) – hormon regulujący pracę tarczycy oraz pośrednio metabolizm i poziom energii.
    Zbyt niski: może wskazywać na nadczynność tarczycy.
    Zbyt wysoki: sugeruje niedoczynność tarczycy, często objawiającą się m.in. zmęczeniem i przyrostem masy ciała.
  11. Tyroksyna wolna (fT4) – wpływa na tempo metabolizmu, pracę serca i układu nerwowego.
    Zbyt niska: może świadczyć o niedoczynności tarczycy.
    Zbyt wysoka: może wskazywać na nadczynność tarczycy.
  12. Trijodotyronina wolna (fT3) – najbardziej aktywny hormon tarczycy, odpowiedzialny za tempo przemian metabolicznych.
    Zbyt niska: może powodować spowolnienie metabolizmu, senność i obniżenie energii oraz inne objawy niedoczynności tarczycy.
    Zbyt wysoka: może prowadzić do objawów nadczynności tarczycy, takich jak nerwowość, kołatanie serca czy nietolerancja ciepła.
  13. Kortyzol – surowica – hormon stresu produkowany przez nadnercza; nieprawidłowe stężenie kortyzolu może świadczyć o niedoczynności lub nadczynności kory nadnerczy.
    Zbyt niski: może wskazywać na niewydolność nadnerczy, objawiającą się osłabieniem i niskim ciśnieniem krwi, czasem utratą masy ciała i zaburzeniami elektrolitowymi.
    Zbyt wysoki: może być związany z przewlekłym stresem, zaburzeniami snu, przyrostem masy ciała, podwyższonym stężeniem glukozy i obniżeniem testosteronu.
  14. Antygen swoisty dla prostaty (PSA całkowity) – marker chorób prostaty.
    Podwyższone stężenie: może świadczyć o przeroście prostaty, stanie zapalnym lub być podstawą do dalszej diagnostyki chorób gruczołu krokowego.

Kiedy wykonać badanie?

Badania hormonalne u mężczyzn można wykonać w dowolnym dniu. Pobranie krwi powinno odbyć się w godzinach 8:00-9:00 rano, ponieważ stężenie niektórych hormonów zmienia się w ciągu dnia.

Na czym polega badanie?

Badanie wykonywane jest z próbki krwi pacjenta.

Dlaczego warto?
Ważne informacje
Dokumenty