Pakiet badań na insulinooporność

Pakiet badań krwi z pobraniem w domu.

Dla kogo jest pakiet badań krwi na insulinooporność?

Badania na insulinooporność szczególnie polecamy:

• Pacjentom zmagającym się z nadwagą lub otyłością;
• Osobom, które prowadzą siedzący tryb życia i wykazują niską aktywność fizyczną;
• Cukrzykom i osobom, u których w rodzinie występowały przypadki cukrzycy;
• Matkom, które urodziły dziecko o masie urodzeniowej >4kg;
• Osobom z zaburzeniami hormonalnymi;
• Kobietom w ciąży;
• Osobom narażonym na przewlekły stres;
• Pacjentom, którzy cierpią na nadciśnienie;
• Kobietom cierpiącym na zespół policystycznych jajników;
• Pacjentom, u których w rodzinie występowały choroby metaboliczne.

Kiedy wykonać badania krwi?

Wykonaj badania na insulinooporność we krwi, jeśli dotykają Cię objawy takie jak np.:

• podwyższone ciśnienie krwi;
• zawroty głowy;
• nadmierna potliwość;
• wilczy głód;
• zwiększone pragnienie;
• osłabienie;
• przybieranie na wadze;
• przyciemnienie skóry w okolicach pach, szyi lub dłoni.
• senność po posiłku;
• kołatanie serca;
• omdlenia;
• wzmożony apetyt na słodycze;
• niepokój;
• stany depresyjne;
• trudności w utracie masy ciała, pomimo podjętych działań (dieta, ćwiczenia).

Dlaczego warto wykonać pakiet badań krwi na insulinooporność w domu?

W insulinooporności mamy do czynienia ze zwiększonym poziomem insuliny we krwi. To stan, w którym  komórki mają zmniejszoną wrażliwość na insulinę, przez co ich pobór glukozy z krwi jest utrudniony. Organizm próbuje sobie to zrekompensować, zwiększając produkcję insuliny. Wysokie stężenie tego hormonu wpływa na codzienne funkcjonowanie. Osoby cierpiące na insulinooporność odczuwają niepokój, senność i osłabienie. Utrzymujące się przez dłuższy czas objawy prowadzą do przewlekłego zmęczenia. A to znacznie obniża jakość życia – spada wydajność w pracy, a codzienne aktywności nie sprawiają radości.
Wysoka insulina odpowiada także za ciągłe uczucie głodu i wzmożony apetyt na słodycze. Takie objawy uniemożliwiają schudnięcie, a wręcz powodują stały wzrost wagi. Przez to osoby z insulinoopornością często są w gorszej kondycji psychicznej – mają niższą samoocenę i są bardziej narażone na rozwój depresji.
Nieleczona insulinooporność może prowadzić do rozwoju cukrzycy typu II. Może też przyczyniać się też do rozwoju wielu innych chorób m.in.nadciśnienia tętniczego, choroby nerek, zespołu policystycznych jajników.
Insulinooporność powiązana jest z wieloma innymi zaburzeniami i chorobami. Do diagnostyki trzeba podejść holistycznie i sprawdzić, czy inne nieprawidłowości w wynikach krwi nie wpływają na insulinooporność oraz, czy insulinooporność nie pociąga za sobą innych schorzeń. W związku z tym należy wykonać dodatkowe badania, takie jak: morfologia, lipidogram, próby wątrobowe, TSH, kortyzol, CRP i kwas moczowy - wszystkie znajdują się w Pakiecie.

Jak często wykonywać Pakiet Badań na Insulinooporność?

Pakiet na insulinooporność warto wykonywać raz do roku. W przypadku stwierdzonej insulinooporności badać należy się częściej, zgodnie z zaleceniami lekarza. Osoby, u których nie stwierdzono insulinooporności, ale są w grupie ryzyka (tj. osoby otyłe, cukrzycy, kobiety w ciąży, osoby prowadzące siedzący tryb życia itp.) powinny sprawdzać poziom insuliny, glukozy i innych ważnych parametrów krwi przynajmniej raz na 3 lata.

Jak przygotować się do badań krwi na insulinooporność?

• Bądź na czczo. Ostatni posiłek zjedz 12 godzin przed pobraniem krwi.
• Unikaj intensywnego wysiłku fizycznego przed badaniem.
• 2 - 3 dni przed badaniem nie pij alkoholu.
• Zaplanuj badanie w godzinach porannych (7 - 10).
• Chwilę przed pobraniem wypij szklankę wody.
• W miarę możliwości zrelaksuj się przed badaniem.
• Skonsultuj z lekarzem wszystkie przyjmowane leki oraz suplementy diety.
• Nie zmieniaj swoich nawyków żywieniowych na kilka dni przed wykonaniem badania.

Co to jest insulinooporność?

Aby zrozumieć, czym jest insulinooporność, najpierw przypomnijmy, jaką funkcję pełni insulina w organizmie człowieka. Insulina jest hormonem wytwarzanym przez trzustkę i odgrywa kluczową rolę w metabolizmie węglowodanów. Glukoza, która jest dostarczana wprost z pożywieniem lub powstaje w wątrobie w wyniku rozkładu węglowodanów złożonych, trafia do krwioobiegu i jest transportowana do wszystkich komórek organizmu. Jeśli wszystko działa prawidłowo, insulina zostaje wydzielana przez trzustkę, dostarczając glukozę  do wnętrza komórek.
W insulinooporności dochodzi do zmniejszonej wrażliwości komórek na działanie insuliny. Komórki przestają reagować na hormon. Wskutek tego trzustka produkuje coraz więcej insuliny, natomiast komórki przyjmują mniej glukozy. Stosunek  insuliny do glukozy w organizmie zostaje zaburzony.
Dlatego w diagnostyce insulinooporności nie wystarczy samo oznaczenie poziomu insuliny we krwi. Dodatkowo należy oznaczyć poziom glukozy. Na podstawie otrzymanych wartości wylicza się wskaźnik insulinooporności (HOMA-IR).

Pełna lista badań w pakiecie:

• Morfologia krwi (pełna)

Podstawowe badanie diagnostyczne oceniające ogólną kondycję organizmu.

• Lipidogram (CHOL, HDL, nie-HDL, LDL, TG)

Wysoki poziom trójglicerydów i niski poziom cholesterolu HDL (tzw. dobrego cholesterolu) jest czynnikiem predysponującym do rozwoju insulinooporności.

• Próby wątrobowe (ALT, AST, ALP, BIL, GGTP)

Oceniają pracę wątroby i pośrednio trzustki, która produkuje insulinę.

• Wskaźnik insulinooporności (HOMA-IR)

Jest wyliczany na podstawie stężenia glukozy i insuliny. Wartość powyżej 2,5 może świadczyć o zwiększonym ryzyku insulinooporności.

• Kortyzol

Podwyższona wartość kortyzolu sprzyja rozwojowi otyłości i insulinooporności.

• CRP (ilościowo)

Jest białkiem ostrej fazy, którego poziom wzrasta w przypadku wystąpienia stanu zapalnego. W insulinooporności stężenie tego parametru może być podwyższone.

• TSH

Podwyższone TSH świadczy o niedoczynności tarczycy, a obniżone TSH o nadczynności. Wszelkie zaburzenia pracy narządu wpływają na metabolizm i mogą utrudniać chudnięcie. Choroby tarczycy często idą w parze z insulinoopornością.

• Kwas moczowy

Wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi może prowadzić do nasilenia się stresu oksydacyjnego oraz przewlekłego stanu zapalnego, zwiększając ryzyko m.in. rozwoju insulinooporności.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik

• Pora dnia
• Wysiłek fizyczny
• Stres
• Spożycie posiłku
• Otyłość lub nadwaga
• Stosowanie leków stymulujących produkcję insuliny
• Przyjmowanie insuliny doustnej lub domięśniowej
• Faza cyklu miesiączkowego – nie zaleca się wykonywania badań w trakcie miesiączki

Interpretacja wyników

Najważniejszym wskaźnikiem insulinooporności jest HOMA-IR. Wartości ≥ 2,5 mogą świadczyć o zwiększonym ryzyku insulinooporności. Pozostałe parametry powiązane są z chorobami, które mogą sprzyjać rozwojowi insulinooporności lub nasilać jej objawy.