Badanie posiewu ze skóry umożliwia ocenę, jaki rodzaj bakterii jest odpowiedzialny za występowanie danej choroby u pacjenta, jednocześnie określając na jaki lek dany patogen jest najbardziej wrażliwy, dla zastosowania najbardziej optymalnej substancji leczniczej.
Badania mikrobiologiczne, które ma na celu ocenę gatunków bakterii w dostarczonym materiale biologicznym. W tym przypadku jest to treść uzyskana z górnych dróg oddechowych, czyli odcinka od jamy nosowej do fałdów głosowych (strun), za którymi rozpoczyna się tchawica.
Badanie wymazu jest zlecane w procedurach diagnostycznych przy podejrzeniu grzybiczych, szczególnie reagujących grzybami drożdżopodobnymi, w celu zróżnicowania ich od tych innych, przez bakterie lub wirusy.
Nużeńce to mikroskopijne stawonogi bytujące w gruczołach łojowych i mieszkach włosowych rzęs i brzwi. Badanie wykonywane w celu wykluczenia lub potwierdznia nużeńca jako czynnika etiologicznego zakażenia.
MRSA, czyli gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, to szczególny podtyp bakterii z grupy gronkowców. Badanie posiewu materiału w kierunku MRSA dostarcza informacji na temat tego, czy w badanym materiale obecny jest ten szczep gronkowca złocistego.