Badanie posiewu bakteryjnego na podstawie materiału uzyskanego podczas wymazu z ucha wykonuje się w trakcie diagnostyki chorób zapalnych ucha, umożliwia ocenę bakterii i wdrożenie skutecznego leczenia tej choroby.
Nużeńce to mikroskopijne stawonogi bytujące w gruczołach łojowych i mieszkach włosowych rzęs i brzwi. Badanie wykonywane w celu wykluczenia lub potwierdznia nużeńca jako czynnika etiologicznego zakażenia.
Badanie wymazu jest zlecane w procedurach diagnostycznych przy podejrzeniu grzybiczych, szczególnie reagujących grzybami drożdżopodobnymi, w celu zróżnicowania ich od tych innych, przez bakterie lub wirusy.
Posiew wymazu ze zmian skórnych pozwala na zdiagnozowanie obecności bakterii (tlenowych lub beztlenowych) będących przyczyną powierzchownych infekcji skórnych (w stanach takich jak trądzik, liszajec, stopa cukrzycowa czy biegacza, wrzody, odleżyny, nadkażenia w przebiegu wysypek).
MRSA, czyli gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, to szczególny podtyp bakterii z grupy gronkowców. Badanie posiewu materiału w kierunku MRSA dostarcza informacji na temat tego, czy w badanym materiale obecny jest ten szczep gronkowca złocistego.
Ocena stopnia czystości pochwy polega na ocenie flory bakteryjnej w materiale pobranym z pochwy. Ocena stopnia czystości pochwy pozwala wykryć toczącą się infekcję i wdrożyć leczenie.
Badanie posiewu ze skóry umożliwia ocenę, jaki rodzaj bakterii jest odpowiedzialny za występowanie danej choroby u pacjenta, jednocześnie określając na jaki lek dany patogen jest najbardziej wrażliwy, dla zastosowania najbardziej optymalnej substancji leczniczej.
Badanie jest zlecane przez lekarza okulistę w celu diagnostyki powierzchownych infekcji oka (głównie zapalenia powiek i spojówek), z podejrzeniem etiologii bakteryjnej. W laboratoriach Synevo wymaz z narządu wzroku jest badany tylko z bakteriologicznego punktu widzenia.