Badanie alergiczne W211 rPar j 2 - Parietaria

Czym jest w211 rPar j 2? 

rPar j 2 to jeden z głównych alergenów molekularnych pyłku parietarii (Parietaria judaica), rośliny należącej do rodziny pokrzywowatych. 

Alergen rPar j 2 należy do rodziny białek transportujących lipidy (LTP), jednak jego znaczenie kliniczne różni się od LTP obecnych w pokarmach roślinnych. W przeciwieństwie do takich alergenów jak Pru p 3 (brzoskwinia) czy Art v 3 (bylica), rPar j 2 nie jest uznawany za marker zespołu LTP ani zwiększonego ryzyka alergii pokarmowej. 

Najsilniejszą reaktywność krzyżową wykazuje z drugim głównym alergenem parietarii, Par j 1, dlatego oba komponenty często analizowane są łącznie podczas diagnostyki alergii na pyłek parietarii. Z tego powodu w pogłębionej diagnostyce często uwzględnia się oba komponenty. 

Kiedy warto wykonać badanie? 

Badanie rPar j 2 warto rozważyć u osób z sezonowymi objawami ze strony nosa, oczu lub dolnych dróg oddechowych, zwłaszcza gdy występują one w czasie pobytu w krajach śródziemnomorskich. 

Oznaczenie może być pomocne w: 

• potwierdzeniu uczulenia na pyłek parietarii, 
• różnicowaniu alergii na parietarię i uczulenia na inne pyłki chwastów, 
• ustaleniu związku pomiędzy objawami a ekspozycją na pyłek Parietaria judaica, 
• pogłębieniu diagnostyki przy dodatnim wyniku dla ekstraktu pyłku parietarii, 
• kwalifikacji do dalszej oceny alergologicznej, w tym rozważenia immunoterapii alergenowej. 

Jak przebiega badanie? 

Badanie wykonuje się z próbki krwi żylnej pobranej w Punkcie Pobrań. Laboratorium oznacza stężenie swoistych przeciwciał IgE przeciwko rPar j 2. 

Oznaczenie wykonywane jest metodą ImmunoCAP – referencyjną metodą stosowaną w laboratoryjnej diagnostyce alergii, umożliwiającą wykrywanie bardzo niskich stężeń przeciwciał swoistych IgE (od 0,1 kU/l). 

Normy i interpretacja wyniku 

Dodatni wynik wskazuje na obecność swoistych przeciwciał IgE przeciwko alergenowi rPar j 2 i potwierdza uczulenie na pyłek parietarii. Przeciwciała przeciwko rPar j 2 wykrywane są u większości osób uczulonych na ten pyłek, dlatego wynik pomaga: 

• potwierdzić rzeczywiste uczulenie na parietarię, 
• odróżnić alergię na parietarię od uczulenia na inne chwasty, 
• określić związek pomiędzy ekspozycją na pyłek parietarii a występującymi objawami. 

Izolowane dodatnie wyniki bez współistniejących objawów klinicznych obserwuje się stosunkowo rzadko. 

Interpretacja wyniku powinna zawsze uwzględniać objawy pacjenta, historię choroby oraz wyniki innych badań alergologicznych. 

Objawy alergii na parietarię 

Objawy występują zwykle w okresie pylenia rośliny i najczęściej dotyczą układu oddechowego oraz narządu wzroku. Mogą obejmować: 

• wodnisty katar lub zatkanie nosa, 
• częste kichanie, 
• świąd nosa, 
• świąd i zaczerwienienie oczu, 
• łzawienie, 
• kaszel, 
• duszność lub świszczący oddech, 
• zaostrzenie objawów astmy. 

W rejonach o wysokim stężeniu pyłku parietarii objawy mogą wyraźnie pogarszać jakość życia i wymagać oceny alergologicznej.