Pasożyty pakiet 4 - Przywry

Zakres testu

• Przywra krwi (Schistosoma haematobium)

• Motylica wątrobowa (Fasciola hepatica)

• Opistorchis viverrini

Etapy badania molekularnego kału

1. Izolacja materiału genetycznego (DNA) z próbki kału.

2. Powielanie sekwencji DNA charakterystycznych dla poszukiwanego gatunku pasożyta (reakcja RT-PCR).

3. Analiza wyniku i interpretacja danych.

Przywra krwi (Schistosoma haematobium)

Przywra krwi to gatunek płazińca, którego żywicielem ostatecznym jest człowiek. W organizmie człowieka pasożyt może żyć od 5 do 18 lat, a choroba, którą wywołuje, nosi nazwę schistosomatoza (bilharcjoza). Dorosłe osobniki bytują w naczyniach krwionośnych, gdzie żywią się krwią.

Zakażenie następuje poprzez wniknięcie larwalnej postaci pasożyta (cerkarii) przez skórę podczas kąpieli w zanieczyszczonej wodzie słodkiej. Larwy przez naczynia krwionośne dostają się do serca, płuc, a następnie do układu żyły wrotnej, gdzie dojrzewają płciowo.
Dorosłe pasożyty żyją od 2 do 18 lat.

Objawy skórne pojawiają się zazwyczaj w dwóch etapach:

• Okres inwazji – świąd i wysypka grudkowa w miejscu wniknięcia cerkarii.

• Okres ostrej toksemii – pokrzywka, obrzęk twarzy, objawy ogólne.

Dorosłe osobniki migrują parami w układzie krwionośnym. Samica składa jaja w naczyniach włosowatych pęcherza moczowego, skąd przedostają się one do środowiska zewnętrznego.

Motylica wątrobowa (Fasciola hepatica)

Motylica wątrobowa to przywra o złożonym cyklu życiowym, pasożytująca w przewodach żółciowych wątroby zwierząt roślinożernych (bydła, owiec, kóz), a niekiedy również człowieka. Jest to bezwarunkowy pasożyt, co oznacza, że nie może żyć poza organizmem swojego gospodarza.
Choroba wywoływana przez motylicę to fascjoloza, objawiająca się m.in. bólami brzucha, gorączką i zaburzeniami pracy wątroby.

Opistorchis viverrini

Opisthorchis viverrini to pasożytnicza przywra spotykana u ludzi w Europie i Azji Południowo-Wschodniej. Wywołuje chorobę zwaną opistorchozą.
Cykl życiowy pasożyta jest bardzo złożony i może trwać nawet 20 lat.

Zakażenie następuje poprzez spożycie niedogotowanej ryby zawierającej larwy. Po zjedzeniu, larwa dostaje się do dwunastnicy, a następnie przez brodawkę Vatera wędruje do dróg żółciowych, gdzie osiąga dojrzałość płciową.
Dorosłe osobniki zaczynają składać jaja po 3–4 tygodniach, przytwierdzając się do błony śluzowej dróg żółciowych lub trzustkowych.

Organizm gospodarza dostarcza pasożytowi substancji odżywczych i jednocześnie tłumi reakcje obronne.
Objawy choroby zależą od czasu trwania inwazji:

• Łagodne przypadki – niestrawność, bóle brzucha, biegunki lub zaparcia.

• Przewlekłe zakażenie – hepatomegalia (powiększenie wątroby), niedożywienie.

• Rzadkie powikłania – zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, a nawet rak dróg żółciowych.

Przywra O. viverrini występuje głównie w Tajlandii, Laosie, Wietnamie i Kambodży.

Technologia diagnostyczna Real-Time PCR

Dzięki zastosowaniu techniki molekularnej Real-Time PCR skuteczność testu jest bliska 100%.
Analiza wykonywana jest z jednej próbki kału, co czyni badanie szybkim i precyzyjnym.

Zalety diagnostyki metodą Real-Time PCR

• wysoka czułość (wykrywa już 4 kopie DNA w próbce),

• wysoka specyficzność (dokładna identyfikacja gatunku pasożyta),

• wykonanie badania z jednej próbki kału – brak potrzeby powtarzania,

• możliwość wykrycia do 29 różnych pasożytów w jednym teście,

• szybki wynik – do 5 dni roboczych.

Wskazania do wykonania testu metodą Real-Time PCR

Badanie zaleca się w przypadku objawów klinicznych sugerujących chorobę pasożytniczą,
mimo negatywnych wyników klasycznego badania kału (metody mikroskopowe lub immunologiczne).