Przeciwciała przeciw receptorowi asialoglikoproteinowemu

P-ciała p/receptorowi asialoglikoproteinowemu

Znaczenie kliniczne

P-ciała p/receptorowi asialoglikoproteinowemu to autoprzeciwciała o znaczeniu prognostycznym w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby. Autoprzeciwciała odgrywają kluczową rolę w diagnostyce i monitorowaniu aktywności autoimmunologicznego zapalenia wątroby oraz w wykrywaniu nawrotu po zakończeniu leczenia. Powinny być oznaczone możliwie jak najwcześniej przy pierwszym podejrzeniu choroby. Autoprzeciwciała uczestniczą w procesie uszkadzania hepatocytów na drodze skomplikowanych mechanizmów immunologicznych, w których biorą udział limfocyty T pomocnicze z receptorem powierzchniowym CD4. Ich rola polega na rozpoznawaniu jako obce własnych antygenów, prawdopodobnie asialoglikoproteinowych. Receptor asialoglikoproteinowy (ASGPR) jest glikoproteiną przezbłonową, która została zidentyfikowana jako autoantygen specyficzny dla wątroby. Przeciwciała przeciwko ASGPR często występują w surowicy pacjentów z AIH-1 i 2, choć nie są swoiste dla tej choroby. Oprócz autoimmunologicznego zapalenia wątroby przeciwciała mogą być obecne także w innych schorzeniach tego narządu, jak np. wirusowe zapalenie wątroby (HBV, HCV, HDV), w zapaleniu wątroby indukowanym lekami, alkoholowej chorobie wątroby, niealkoholowym stłuszczeniowym zapaleniu wątroby czy w pierwotnej marskości żółciowej wątroby. Do wykrycia p-ciał przeciwko receptorowi asialoglikoproteinowemu (anty-ASGPR) najczęściej wykorzystuje się metodę radioimmunologiczną RIA.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Surowica