Test Transformacji Limfocytów (LTT) - trzy materiały własne

Czym jest Test Transformacji Limfocytów (LTT)?

Test Transformacji Limfocytów ocenia, czy limfocyty T pacjenta reagują na określone materiały. Z pobranej krwi izoluje się komórki odpornościowe, a następnie inkubuje je oddzielnie z każdym z trzech materiałów dostarczonych do badania.

Kolejnym etapem jest ocena aktywacji oraz namnażania limfocytów pod wpływem kontaktu z poszczególnymi substancjami. Badanie pomaga ustalić, czy organizm wykazuje cechy nadwrażliwości typu opóźnionego na któryś z ocenianych materiałów.

Rola limfocytów T w reakcjach nadwrażliwości

Limfocyty T to komórki układu odpornościowego uczestniczące w reakcjach nadwrażliwości typu opóźnionego. Po wcześniejszym kontakcie z określoną substancją mogą ją rozpoznać i uruchomić reakcję zapalną. Objawy pojawiają się zwykle po kilku godzinach lub kilku dniach od ekspozycji, dlatego nie zawsze łatwo powiązać je z konkretnym materiałem.

Na czym polega badanie?

Badanie rozpoczyna się od pobrania krwi żylnej w Punkcie Pobrań. Pacjent przekazuje również trzy materiały, które mają zostać ocenione pod kątem możliwej nadwrażliwości.

Krew wraz z dostarczonymi próbkami trafia do laboratorium. Limfocyty pacjenta są hodowane oddzielnie w obecności każdego z trzech badanych materiałów. Po kilku dniach oceniana jest ich reakcja proliferacyjna, czyli zdolność do namnażania się pod wpływem kontaktu z daną substancją.

Każdy z dostarczonych materiałów jest analizowany osobno, dlatego wynik może wskazywać różną reakcję limfocytów na poszczególne próbki.

Ważne: każdy z trzech materiałów należy dostarczyć w oddzielnym opakowaniu. Wymaganą ilość próbki, jej dopuszczalną postać oraz sposób zabezpieczenia trzeba wcześniej potwierdzić w laboratorium.

Normy

Wynik badania jest najczęściej przedstawiany jako wskaźnik stymulacji, czyli SI (Stimulation Index). Określa on stopień namnażania limfocytów w obecności badanego materiału w porównaniu z hodowlą kontrolną.

Ponieważ test obejmuje ocenę reakcji limfocytów na trzy różne materiały dostarczone przez pacjenta, wynik może przedstawiać osobną interpretację dla każdego z nich:

• Wynik dodatni wskazuje na zwiększoną aktywność i namnażanie limfocytów T po kontakcie z danym materiałem. Taka reakcja może świadczyć o występowaniu nadwrażliwości typu komórkowego na badaną substancję.
• Wynik ujemny oznacza, że w warunkach laboratoryjnych nie stwierdzono istotnej odpowiedzi limfocytów na analizowany materiał. Nie wyklucza to jednak obecności innych rodzajów nadwrażliwości ani reakcji związanych z substancjami lub składnikami, które nie zostały uwzględnione w badaniu.

Wynik testu warto analizować w szerszym kontekście. Znaczenie mają zarówno zgłaszane objawy, jak i historia kontaktu z badanym materiałem, moment pojawienia się dolegliwości oraz skład ocenianej próbki. Dopiero połączenie tych informacji pozwala ocenić, czy uzyskany wynik może mieć związek z występującymi problemami zdrowotnymi. Po otrzymaniu wyniku należy skonsultować się z lekarzem.

Co oznacza wynik negatywny?

Wynik ujemny dla określonego materiału oznacza, że podczas badania nie zaobserwowano istotnej aktywacji ani namnażania limfocytów T po kontakcie z analizowaną próbką. Zwykle sugeruje to brak wykrywalnej nadwrażliwości typu opóźnionego na badany materiał.

Należy jednak pamiętać, że wynik ujemny nie wyklucza:

• reakcji immunologicznej przebiegającej w innym mechanizmie niż nadwrażliwość typu opóźnionego;
• nadwrażliwości na składnik, który nie był obecny w dostarczonej próbce;
• reakcji na inną substancję niewłączoną do zakresu badania;
• wpływu stosowanych leków lub innych czynników mogących modyfikować aktywność limfocytów.

W teście obejmującym trzy materiały własne możliwe jest uzyskanie wyniku ujemnego dla jednej, dwóch lub wszystkich analizowanych próbek.

Objawy przy negatywnym wyniku

Jeżeli wynik dla danego materiału jest ujemny i materiał jest dobrze tolerowany, pacjent zwykle nie ma objawów nadwrażliwości typu opóźnionego związanych z tą substancją.

Jeśli dolegliwości utrzymują się mimo ujemnego wyniku, lekarz może zalecić dalszą diagnostykę.

Co oznacza wynik pozytywny?

Wynik dodatni dla określonego materiału oznacza, że limfocyty T reagują na niego zwiększonym namnażaniem. Może to wskazywać na uwrażliwienie immunologiczne i wspierać rozpoznanie nadwrażliwości typu opóźnionego na daną substancję. Dodatnia reakcja może mieć związek z:

• wcześniejszym kontaktem z badaną substancją;
• obecnością implantów, koron, protez, aparatów ortodontycznych lub innych materiałów stomatologicznych;
• ekspozycją na metale znajdujące się w biżuterii, zegarkach lub przedmiotach codziennego użytku;
• narażeniem zawodowym na określone substancje;
• reakcją krzyżową z materiałami o podobnej budowie chemicznej.

W przypadku badania obejmującego trzy materiały własne dodatnia reakcja może dotyczyć jednej, dwóch lub wszystkich analizowanych próbek. Należy jednak pamiętać, że wartość wskaźnika SI (Stimulation Index) nie odzwierciedla wprost nasilenia objawów klinicznych i nie pozwala samodzielnie ocenić ciężkości dolegliwości.

Objawy przy pozytywnym wyniku

U osoby, która ma kontakt z materiałem wywołującym reakcję nadwrażliwości, mogą pojawić się różnorodne dolegliwości skórne lub miejscowe objawy zapalne, takie jak:

• swędzenie skóry, zaczerwienienie oraz zmiany o charakterze wyprysku kontaktowego;
• drobne grudki, pęcherzyki, łuszczenie się naskórka lub pękanie skóry;
• miejscowy obrzęk i utrzymujący się stan zapalny w miejscu kontaktu z materiałem;
• uczucie pieczenia oraz zmiany zapalne błony śluzowej jamy ustnej;
• ból, dyskomfort lub przewlekły stan zapalny w okolicy implantu;
• opóźnione lub nieprawidłowe gojenie tkanek;
• rozleglejsze zmiany skórne, takie jak rumień czy uogólniony wyprysk.

Przy interpretacji wyniku znaczenie ma zgodność trzech elementów: dodatniej reakcji w teście LTT, wcześniejszej ekspozycji na dany materiał oraz występowania charakterystycznych objawów po kontakcie z nim. Wynik powinien zostać oceniony przez lekarza w odniesieniu do całego obrazu klinicznego.