Badania krwi

Oznaczenie autoprzeciwciał przeciw kanalikom żółciowym jest badaniem stosowanym w diagnostyce pierwotnej marskości żółciowej wątroby

Badanie pozwala na wykrycie we krwi przeciwciał przeciwmitochondrialnych typu M4, jednego z rodzajów przeciwciał charakterystycznych dla pierwotnej żółciowej marskości wątroby.

Badanie ma na celu wykrycie obecności przeciwciał przeciwko receptorowi insuliny, które mogą zakłócać normalne funkcjonowanie insuliny i prowadzić do insulinooporności. Jest szczególnie przydatne w diagnostyce pacjentów z nietypową insulinoopornością, która nie odpowiada na standardowe leczenie

Badanie polega na oznaczeniu przeciwciał retikulinowych klasy IgA i IgG, które są podstawowymi markerami serologicznymi celiakii (choroby trzewnej).

Przeciwciała przeciwko enzymowi anhydrazy węglanowej służą jako biomarkery regionów hipoksji (niedotlenienia), ich oznaczenie może być wykorzystane do dostosowania leczenia w niektórych nowotworach.

Receptor NMDA to białko, które kontroluje impulsy elektryczne w mózgu i ma kluczowe znaczenie dla jego funkcjonowania. Badanie przeciwciał przeciwko receptorowi NMDA może być wykorzystane do potwierdzenia diagnozy rzadkiej choroby autoimmunologicznej, zapalenia mózgu anty-NMDAR, a także do monitorowania odpowiedzi na leczenie.

Oznaczanie przeciwciał przeciwko częściom komórek, zwanym mikrosomami, z wątroby i nerek (anty-LKM 1) jest stosowane w diagnostyce autoimmunologicznego zapalenia wątroby.

Oznaczanie przeciwciał przeciwko kanałom potasowym VGKC jest wykorzystywane w diagnostyce chorób neuronalnych o charakterze autoimmunologicznym.

Badanie polegające na wykrywaniu przeciwciał przeciwko korze nadnerczy, metodą półilościową, immunofluorescencyjną. Badanie przydatne w diagnostyce choroby Addisona (pierwotna niedoczynność nadnerczy), niewydolności jajników, poliendokrynopatiach.