Badania

Podwyższone stężenie prolaktyny może powodować zaburzenia miesiączkowania i problemami z zajściem w ciążę a także zaburzeniami metabolizmu węglowodanów. Przyczyny wystąpienia hiperprolaktynemii można różnicować za pomocą testu czynnościowego z metoklopramidem (10mg). W teście tróetapowym oznaczenie prolaktyny wykonywane jest trzykrotnie: przed podaniem leku a następnie po godzinie i po dwóch godzinach.

Test przesiewowy przydatny w diagnostyce różnych chorób autoimmunologicznych m.in.: toczeń rumieniowaty układowy (SLE), toczeń rumieniowaty indukowany lekami, mieszana choroba tkanki łącznej (MCTD), zespół Sjogrena, postępująca twardzina układowa (PSS), zapalenie wielomięśniowe (PM) i skórno-mięśniowe (DM), autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH), pierwotne zapalenie dróg żółciowych (PBC).

Oznaczanie stężenia prolaktyny w krwi pobranej dwukrotnie: przed podaniem leku i po 60 minutach po podaniu 10 mg metoklopramidu.

Oznaczenie 20 alergenów wziewnych we krwi

Badanie poziomu kwasów żółciowych we krwi.

Badanie posiewu ze skóry umożliwia ocenę, jaki rodzaj bakterii jest odpowiedzialny za występowanie danej choroby u pacjenta, jednocześnie określając na jaki lek dany patogen jest najbardziej wrażliwy, dla zastosowania najbardziej optymalnej substancji leczniczej.

Panel badań przydatnych w klasyfikacji pacjentów do swoistej immunoterapii - SIT na pyłki traw i drzew.

 

Badanie poziomu przeciwciał IgM przeciwko Mycoplasma pneumoniae we krwi.