Badania

Badanie krwi mierzące poziom substancji zwanej inhibitorem czynnika IX, która jest ważna dla krzepnięcia krwi.

Badanie polega na określeniu stężenia chlorków czyli związków chemicznych zawierających chlor w kale i jest wykorzystywane do diagnozy wrodzonej biegunki chlorowej.

Badanie to polega na pomiarze stężenia glukozy w całodobowej zbiórce moczy w celu określenia średniego poziomu wydalania tego cukru przez nerki. Jak już zostało wspomniane, glukoza w prawidłowych warunkach nie występuje w ogóle w moczu.

Badanie polega na określeniu stężenia chlorków czyli związków chemicznych zawierających chlor, w moczu i jest wykonywane u pacjentów z podejrzeniem zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej w organizmie oraz w monitorowaniu ich leczenia.

Badanie krwi polega na określeniu poziomu różnych podtypów (izoform) białka transferyny, odpowiedzialnego w organizmie za transport żelaza we krwi. Zaburzenia w produkcji prawidłowych izoform transferyny mogą występować m.in. w przypadku nadużywania alkoholu i powodować niedokrwistość.

Badanie krwi jest wykonywane w celu zdiagnozowania niedoborów krzepnięcia, mierzy poziom alfa 2-antyplazminy, białka, które hamuje fibrynolizę czyli rozpuszczanie skrzepu krwi, niedobór tego białka może powodować krwawienie lub krwotoki do stawów.

Badanie polega na wykryciu komórek LE - są to białe krwinki, które pochłonęły i przetworzyły komórki innego określonego typu. Test służy do diagnozowania choroby autoimmunologicznej - tocznia rumieniowatego układowego (SLE).

Badanie polega na wykrywaniu związków zwanych koproporfirynami w moczu w celu zdiagnozowania porfirii, grupy dziedzicznych zaburzeń, które obejmują między innymi zaburzenie metabolizmu hemu, składnika białka, umożliwiającego transport tlenu w czerwonych krwinkach.

Badanie łańcuchów lekkich kappa polega na pomiarze poziomu wybranych białek łańcuchów lekkich kappa, całkowito (wolnych i związanych z łańcuchami ciężkimi)  i jest stosowane w diagnostyce gammopatii i chorób limfoproliferacyjnych.