LUFTHANSA - PAKIET 50+

Czym jest LUFTHANSA – PAKIET 50+?

LUFT50+ to rozbudowany panel badań laboratoryjnych, umożliwiający ocenę najważniejszych parametrów zdrowotnych. Ocena wyników umożliwia analizę:

• ryzyka sercowo-naczyniowego,
• gospodarki lipidowej i węglowodanowej,
• funkcji nerek,
• czynności tarczycy,
• równowagi elektrolitowej,
• stanu zapalnego organizmu,
• gospodarki hormonalnej związanej z wiekiem,
• zdrowia gruczołu krokowego,
• parametrów układu krwiotwórczego i odpornościowego.

Dodatkową wartość diagnostyczną stanowi oznaczenie lipoproteiny(a), uznawanej za niezależny czynnik ryzyka rozwoju miażdżycy i incydentów sercowo-naczyniowych, oraz DHEAS, będącego jednym z markerów funkcji nadnerczy i zmian hormonalnych związanych z procesem starzenia.

Kiedy warto wykonać pakiet?

Wykonanie pakietu warto rozważyć w ramach regularnej profilaktyki zdrowotnej po 50. roku życia, szczególnie jeśli występują:

• przewlekłe zmęczenie,
• spadek energii i wydolności fizycznej,
• pogorszenie koncentracji,
• wzrost masy ciała,
• nadciśnienie tętnicze,
• zaburzenia gospodarki lipidowej,
• obciążenia rodzinne chorobami sercowo-naczyniowymi,
• cukrzyca lub stan przedcukrzycowy,
• zaburzenia hormonalne,
• choroby nerek.

Pakiet może być szczególnie przydatny u osób z czynnikami ryzyka takimi jak:

• otyłość lub nadwaga,
• otyłość brzuszna,
• palenie tytoniu,
• niska aktywność fizyczna,
• dieta bogata w wysoko przetworzoną żywność,
• przewlekły stres.

Ze względu na obecność oznaczeń PSA całkowitego, CRP, lipoproteiny(a) oraz parametrów lipidowych pakiet może wspierać wczesną identyfikację zaburzeń wymagających dalszej diagnostyki specjalistycznej.

Jak przebiega badanie?

Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej. Pobrany materiał biologiczny trafia do laboratorium diagnostycznego, gdzie wykonywane są oznaczenia wszystkich parametrów wchodzących w skład pakietu.

Normy

Zakresy referencyjne poszczególnych parametrów mogą różnić się pomiędzy laboratoriami w zależności od stosowanej metody analitycznej, aparatury oraz przyjętych jednostek pomiarowych.

Interpretując wyniki należy uwzględnić:

• wiek pacjenta,
• współistniejące choroby przewlekłe,
• przyjmowane leki i suplementy,
• styl życia,
• czynniki genetyczne,
• aktualny stan kliniczny.

Każdy nieprawidłowy wynik powinien zostać skonsultowany z lekarzem, który oceni jego znaczenie w kontekście całego obrazu klinicznego pacjenta. Znaczenie diagnostyczne ma nie tylko pojedyncza wartość laboratoryjna, ale także wzajemne zależności pomiędzy parametrami oraz ich korelacja z objawami klinicznymi.

Z czego mogą wynikać odchylenia?

Nieprawidłowe wartości poszczególnych parametrów laboratoryjnych mogą wskazywać na zaburzenia metaboliczne, hormonalne, kardiologiczne, nefrologiczne, hematologiczne lub zapalne. Interpretacja wyników wymaga uwzględnienia wszystkich parametrów wchodzących w skład pakietu, stanu zdrowia pacjenta oraz występujących objawów klinicznych.

Aminotransferaza alaninowa (ALT) jest enzymem występującym głównie w komórkach wątroby i stanowi jeden z podstawowych markerów uszkodzenia hepatocytów:

• Podwyższone stężenie ALT może występować w przebiegu stłuszczeniowej choroby wątroby, wirusowych zapaleń wątroby, uszkodzeń polekowych, nadużywania alkoholu oraz innych schorzeń prowadzących do uszkodzenia komórek wątrobowych.
• Niskie wartości ALT zwykle nie mają istotnego znaczenia klinicznego.

Cholesterol jest niezbędnym składnikiem błon komórkowych i prekursorem hormonów steroidowych:

• Podwyższony cholesterol całkowity może wskazywać na zwiększone ryzyko rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych.
• Obniżone stężenie może występować m.in. w przebiegu niedożywienia, zaburzeń wchłaniania, nadczynności tarczycy lub niektórych chorób przewlekłych.

Białko C-reaktywne (CRP) jest jednym z najważniejszych markerów stanu zapalnego:

• Podwyższone CRP może wskazywać na infekcję bakteryjną, wirusową, chorobę autoimmunologiczną, uraz, proces zapalny lub uszkodzenie tkanek.
• Stopień wzrostu CRP często koreluje z nasileniem procesu zapalnego.
• Niskie wartości są zjawiskiem prawidłowym i zwykle nie mają znaczenia diagnostycznego.

Siarczan dehydroepiandrosteronu (DHEAS) jest hormonem produkowanym głównie przez korę nadnerczy i stanowi ważny marker funkcji osi hormonalnej:

• Obniżone stężenie DHEAS może być związane z procesem starzenia, niewydolnością nadnerczy lub przewlekłymi chorobami ogólnoustrojowymi.
• Podwyższone stężenie może występować w przebiegu nadczynności nadnerczy, niektórych nowotworów hormonalnie czynnych oraz innych zaburzeń endokrynologicznych.

Badanie glukozy pozwala ocenić gospodarkę węglowodanową organizmu:

• Podwyższona glukoza na czczo może wskazywać na stan przedcukrzycowy, cukrzycę lub insulinooporność.
• Obniżone stężenie glukozy może pojawiać się m.in. po długotrwałym poście, intensywnym wysiłku fizycznym, spożyciu alkoholu lub przy stosowaniu niektórych leków.

HDL określany jest jako frakcja cholesterolu związana z transportem zwrotnym cholesterolu do wątroby:

• Niskie stężenie HDL uznawane jest za czynnik zwiększający ryzyko sercowo-naczyniowe. Może współwystępować z otyłością brzuszną, cukrzycą typu 2, zespołem metabolicznym oraz niską aktywnością fizyczną.
• Wyższe stężenia HDL są zwykle uznawane za korzystne, choć interpretacja wymaga analizy całego profilu lipidowego.

Potas odpowiada za prawidłową pracę mięśni, układu nerwowego oraz serca:

• Hipokaliemia (niedobór potasu) może prowadzić do osłabienia mięśni, zaburzeń rytmu serca, skurczów mięśni i zaburzeń przewodzenia impulsów nerwowych.
• Hiperkaliemia (nadmiar potasu) może stanowić stan zagrożenia życia ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca.

Kreatynina jest podstawowym wskaźnikiem wykorzystywanym do oceny funkcji nerek:

• Podwyższone stężenie kreatyniny może świadczyć o pogorszeniu filtracji nerkowej i wymagać dalszej oceny funkcji nerek.
• Na wynik mogą wpływać również masa mięśniowa, dieta oraz stopień nawodnienia organizmu.

Cholesterol LDL uznawany jest za główną aterogenną frakcję lipidową:

• Podwyższone stężenie LDL sprzyja rozwojowi miażdżycy oraz zwiększa ryzyko zawału serca, udaru mózgu i innych incydentów sercowo-naczyniowych.
• Docelowe wartości LDL zależą od indywidualnego ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta.

Lipoproteina(a), oznaczana jako Lp(a), jest niezależnym, uwarunkowanym genetycznie czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego.

• Podwyższone stężenie Lp(a) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju miażdżycy, choroby wieńcowej, udaru niedokrwiennego mózgu oraz zwężenia zastawki aortalnej.
• Stężenie Lp(a) jest w dużej mierze determinowane genetycznie i stosunkowo słabo zależne od stylu życia.

Magnez uczestniczy w setkach reakcji enzymatycznych zachodzących w organizmie:

• Niedobór magnezu może powodować skurcze mięśni, drżenia, zaburzenia rytmu serca, zmęczenie oraz pogorszenie koncentracji.
• Podwyższone stężenie występuje najczęściej u osób z zaawansowaną niewydolnością nerek lub przy nadmiernej suplementacji.

Morfologia krwi stanowi podstawowe badanie oceniające układ krwiotwórczy i odpornościowy:

• Nieprawidłowości w zakresie krwinek czerwonych mogą wskazywać m.in. na niedokrwistość, zaburzenia hematologiczne lub przewlekłe choroby zapalne.
• Zmiany liczby leukocytów mogą towarzyszyć infekcjom, chorobom autoimmunologicznym i schorzeniom układu krwiotwórczego.
• Odchylenia liczby płytek krwi mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem krwawień lub zakrzepicy.

PSA jest białkiem produkowanym przez gruczoł krokowy:

• Podwyższone stężenie PSA może występować w przebiegu łagodnego rozrostu prostaty, zapalenia gruczołu krokowego oraz raka prostaty.
• Nieprawidłowy wynik nie stanowi rozpoznania nowotworu, ale może wymagać dalszej diagnostyki urologicznej.

Triglicerydy są podstawową formą magazynowania energii w organizmie.

• Podwyższone stężenie triglicerydów często współwystępuje z otyłością, insulinoopornością, cukrzycą typu 2 oraz zespołem metabolicznym.
• Bardzo wysokie wartości zwiększają ryzyko ostrego zapalenia trzustki.

Hormon tyreotropowy (TSH) jest podstawowym markerem czynności tarczycy.

• Podwyższone TSH może wskazywać na niedoczynność tarczycy.
• Obniżone TSH może sugerować nadczynność tarczycy lub nadmierną podaż hormonów tarczycy podczas leczenia.

Kwas moczowy jest końcowym produktem przemian puryn w organizmie:

• Hiperurykemia (podwyższone stężenie kwasu moczowego) zwiększa ryzyko rozwoju dny moczanowej, kamicy nerkowej oraz chorób sercowo-naczyniowych.
• Może występować częściej u osób z nadwagą, nadciśnieniem tętniczym, zespołem metabolicznym i przewlekłą chorobą nerek.