Przeciwciała przeciwko czynnikom krzepnięcia

P-ciala p/czynnikom krzepnięcia

Znaczenie kliniczne

Nabyte inhibitory krzepnięcia obecne we krwi obwodowej chorych swoiście neutralizują czynniki krzepnięcia, prowadząc do ich niedoboru, a w rezultacie krwawień o różnym stopniu nasilenia. Inhibitory są autoprzeciwciałami skierowanymi przeciwko poszególnym czynnikom krzepnięcia. Najczęściej wykrywane są przeciwciała przeciwko czynnikowi VIII krzepnięcia, które prowadzą do znacznego zmniejszenia aktywności czynnika VIII i wywołują nabytą hemofilię A. Wykrywane są także autoprzeciwciała przeciw czynnikowi V prowadząc do skazy krwotocznej o różnym nasileniu i przeciwciała przeciwko czynnikowi XI występujące sporadycznie, głównie w przebiegu nowotworów hematologicznych (przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka mielomonocytowa). Przeciwciała przeciwko czynnikowi XIII występują bardzo rzadko i najczęściej związane jest to z zaburzeniem regulacji układu odpornościowego.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Osocze cytrynianowe