Przeciwciała przeciw granulocytom obojętnochłonnym ANCA met. Immunofluorescencji (ANCA - F)
Test wykonywany przy diagnostyce: chorób przebiegających z zapaleniem naczyń (np. ziarniniakowatość Wegenera, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, mikroskopowe zapalenie naczyń);
przewlekłe choroby nerek, wątroby, płuc, jelita grubego, zatrucie toksynami. Oznaczane są przeciwciała przeciw granulocytom obojętnochłonnym.
Warszawa
Sprzedawcy, u których zrealizujesz usługę:

+ Opłata za pobranie
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką 109,25 złBadanie przeciwciał przeciw granulocytom obojętnochłonnym (ANCA) metodą immunofluorescencji (ANCA-F) wykrywa przeciwciała atakujące te komórki krwi. Badanie wykonywane jest przy diagnostyce chorób przebiegających z zapaleniem naczyń (np. ziarniniakowatość Wegenera, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, mikroskopowe zapalenie naczyń); w przewlekłych chorobach nerek, wątroby, płuc, jelita grubego, oraz w przypadku zatrucia toksynami.
Kiedy wykonać badanie?
Badanie rekomendowane jako badanie pierwszego rzutu w przypadku występowania objawów naczyniowej choroby autoimmunizacyjnej.
Jednostki chorobowe
Przeciwciała przeciw granulocytom obojętnochłonnym ANCA metodą immunofluorescencji (ANCA-F) oznaczamy w przypadku diagnostyki takich schorzeń jak choroby przebiegające z zapaleniem naczyń (np. ziarniniakowatość Wegenera, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, mikroskopowe zapalenie naczyń), przewlekłe choroby nerek, wątroby, płuc, jelita grubego, oraz zatrucia toksynami.
Objawy
Oznaczenie przeciwciał przeciw granulocytom obojętnochłonnym ANCA metodą immunofluorescencji (ANCA-F) wykonujemy po zaobserwowaniu takich objawów jak: kaszel, krwioplucie, krwawienia z nosa, duszność i ból w klatce piersiowej, nawracające infekcje płuc, obecność krwi w moczu, nadciśnienie tętnicze, bóle lędźwiowe, zmiany skórne (owrzodzenia, guzki), utrata masy ciała, gorączka, oraz ogólne osłabienie.
Prezentowane informacje o charakterze medycznym powinny być traktowane jako ogólne wytyczne i nie zastępują one indywidualnej oceny lekarza w kwestii postępowania medycznego wobec każdego pacjenta. Lekarz, po dokładnym zbadaniu stanu pacjenta, ustala zakres i częstotliwość badań diagnostycznych oraz/lub procedur terapeutycznych, uwzględniając konkretne wskazania medyczne. Wszelkie decyzje medyczne są podejmowane w pełnym porozumieniu z pacjentem.
