Szczepienie przeciw durowi brzusznemu

Szczepienie	Szczepienie przeciw durowi brzusznemu
Dla kogo jest szczepienie?	Dorośli, młodzież i dzieci po ukończeniu 2 lat; osoby podróżujące do krajów, w których dur brzuszny występuje endemicznie; pracownicy służb komunalnych; osoby narażone podczas klęsk żywiołowych przy utrudnionym dostępie do czystej wody.
Ilość dawek	1 dawka szczepionki.
Kiedy najlepiej się zaszczepić?	Co najmniej 6–8 tygodni przed wyjazdem do krajów, w których dur brzuszny występuje endemicznie.
Czas ochrony	Działanie ochronne pojawia się po około 1–3 tygodniach po szczepieniu i utrzymuje się około 3 lat.
Czy potrzebne skierowanie?	Nie
Wymagana kwalifikacja	UWAGA! Szczepienie wymaga kwalifikacji u lekarza medycyny podróży, podczas której może okazać się, że istnieją przeciwwskazania do jego wykonania lub lekarz zaproponuje inny preparat.

Na co jest szczepienie przeciw durowi brzusznemu?

Szczepienie przeciw durowi brzusznemu chroni przed bakteryjną chorobą zakaźną wywoływaną przez pałeczki durowe (Salmonella typhi). Człowiek jest jedynym rezerwuarem dla S. typhi.

Zakażenie przenosi się głównie przez skażoną żywność i wodę bądź bezpośredni kontakt z zakażoną osobą.

Choroba łatwiej szerzy się w złych warunkach sanitarno-epidemiologicznych, zwłaszcza przy nieprzestrzeganiu zasad higieny (jest to tzw. choroba brudnych rąk), w trakcie klęsk żywiołowych (np. powodzi) oraz przy zanieczyszczeniu wody ściekami w wyniku awarii sieci wodociągowo-kanalizacyjnej.

Bakterie wywołujące dur brzuszny są odporne na kwas żołądkowy. Po dostaniu się do jelita cienkiego przenikają do nabłonka, a następnie rozprzestrzeniają się drogą limfatyczną lub krwiotwórczą.

Objawy duru brzusznego pojawiają się zazwyczaj po 5–21 dniach od zakażenia. Choroba zaczyna się od stopniowego narastania temperatury ciała, bólu brzucha i głowy oraz ogólnego osłabienia.

W drugim tygodniu pojawiają się m.in.:

• gorączka do 39–40°C,
• apatia,
• nasilony ból głowy,
• brak apetytu,
• wzdęcia,
• bezsenność,
• zaparcia, czasami biegunka,
• kaszel,
• powiększenie wątroby i śledziony oraz węzłów chłonnych,
• wysypka na tułowiu i brzuchu w postaci drobnych bladoróżowych plamek.

W trzecim tygodniu może dojść m.in. do spowolnienia ruchowego, krwawienia z jelit, perforacji jelita cienkiego, uszkodzenia mięśnia sercowego oraz zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu. Może rozwinąć się również wstrząs septyczny. Leczenie wymaga hospitalizacji.

Jak działa szczepionka?

Szczepionka podawana jest domięśniowo lub podskórnie.

Do uzyskania odporności wystarcza 1 dawka szczepionki. Schemat szczepienia jest taki sam zarówno dla dorosłych, jak i dzieci.

Działanie ochronne pojawia się po około 1–3 tygodniach po szczepieniu i utrzymuje się około 3 lat. Szczepienie należy powtarzać co 3 lata, jeśli osoba zaszczepiona nadal jest narażona na zakażenie.

Szczepionka może być stosowana jednocześnie (ale w oddzielne miejsca) ze szczepionkami przeciw: żółtej gorączce, błonicy, tężcowi, poliomyelitis, wściekliźnie, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych wywoływanym przez Neisseria meningitidis A lub C oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.

Szczepienie pomaga organizmowi szybciej reagować na kontakt z patogenem, dzięki czemu:

• szybciej rozpoznaje patogen,
• skuteczniej ogranicza rozwój infekcji,
• zmniejsza ryzyko powikłań.

Kiedy warto się zaszczepić przeciw durowi brzusznemu?

Szczepienie jest zalecane m.in.:

osobom wyjeżdżającym do krajów, w których dur brzuszny występuje endemicznie, np. Tajlandia, Malediwy, Sri Lanka, Turcja, Egipt, Madagaskar, Tunezja, Zanzibar, Seszele, Wyspy Zielonego Przylądka, Chiny, Kajmany, Maroko czy Mauritius;

w razie wystąpienia klęsk żywiołowych przy utrudnionym dostępie do czystej wody;

pracownikom służb komunalnych.

Dla kogo jest szczepienie przeciw durowi brzusznemu?

Szczepienie przeznaczone jest dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci po ukończeniu 2 lat.