Wodorowy test oddechowy po obciążeniu laktulozą

Wodorowy test oddechowy z laktulozą – opis badania 

Test oddechowy wodorowy pozwala określić stężenie wodoru w wydychanym powietrzu po podaniu pacjentowi laktulozy. Wodór jest wytwarzany w procesie fermentacji przez bakterie obecne w jelicie grubym i cienkim. W przebiegu niektórych chorób część węglowodanów przyjętych z pokarmem nie zostaje strawiona i ulega fermentacji. Jeśli chodzi o wodorowy test oddechowy, interpretacja wyników jest wykorzystywana głównie w diagnostyce przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO). 

Badanie SIBO – wskazania  

Lekarz może zlecić wykonanie testu wodorowego z laktulozą w związku z uporczywymi, nawracającymi wzdęciami i biegunkami czy w obliczu przewlekłego zapalenia jelit. Badanie wykonywane jest u osób dorosłych oraz u dzieci od 10. roku życia. Test wodorowy nie może zostać zrealizowany u dzieci z wrodzoną nietolerancją fruktozy oraz gdy rozpoznano lub jest podejrzewana poposiłkowa hipoglikemia. 

Względne przeciwwskazania do wykonania testu obejmują natomiast przyjmowanie antybiotyków czy probiotyków bądź wykonanie radiografii albo kolonoskopii w trakcie ostatnich 4 tygodni, a także ileostomię oraz ostrą infekcję. 

Przygotowanie do testu na SIBO 

Dobę przed badaniem należy unikać (jeśli nie jest to konieczne) przyjmowania witamin, składników mineralnych i środków przeczyszczających lub zagęszczających stolec. 8–12 godzin przed badaniem nie należy już spożywać posiłków, w tym czasie można jednak pić wodę niegazowaną (niesłodzoną, bez substancji smakowych), ale nie powinno się wypijać jej dużych ilości rano w dniu testu. 

W dniu, w którym przypada test SIBO, należy: 

• powstrzymać się od aktywności fizycznej, palenia papierosów, żucia gum, spryskania się intensywnymi perfumami lub preparatami po goleniu oraz użycia szminki; 

• unikać przyjmowania leków (chyba, że jest to konieczne z przyczyn zdrowotnych). 

Zanim pójdziesz na test wodorowy, dokładnie umyj zęby i przepłucz jamę ustną (ale bez użycia specjalistycznych preparatów). Nie należy stosować kleju do protez. Z uwagi na długość trwania badania, warto wziąć ze sobą np. gazetę lub książkę. 

Do wykonania badania wymagane jest skierowanie od lekarza. 

Jak wygląda test wodorowy na SIBO? 

Badanie na SIBO polega na pomiarze stężenia wodoru w wydychanym powietrzu przed spożyciem laktulozy, a następnie po jej przyjęciu w określonych odstępach czasu. Zalecana dawka to 10 g laktulozy rozpuszczonej w 250 ml wody. 

Badanie trwa około 3 godzin. W tym czasie pobiera się próbki oddechowe od pacjenta za pomocą specjalnego urządzenia. Odbywa się to na czczo, a później w 15., 30., 60., 90. oraz 120. minucie. Ze względu na możliwość spowolnienia pasażu jelitowego, test wodorowy zwykle kontynuuje się do 180. minuty. Zadaniem osoby badanej jest wdychanie powietrza, zatrzymanie go w płucach przez około 15 sekund, a następnie energiczne wypuszczenie przez jednorazowy ustnik czy maskę analizatora. 

Test oddechowy wodorowy – cena  

Test wodorowy z laktulozą kosztuje w granicach 410 zł. Dla członków MediClub cena jest niższa o około 60 zł. 

Ile kosztuje badanie na SIBO?

To wydatek rzędu 400 zł.

Jak sprawdzić, czy ma się SIBO?

Najbardziej miarodajny wynik da wodorowy test z laktulozą.

Jak się robi test na SIBO?

Mierzy się stężenie wodoru przed i po podaniu pacjentowi laktulozy.

Ile laktulozy do testu SIBO?

Jest to zwykle 10 g rozpuszczonych w szklance wody o pojemności 250 ml.

Ile trwa test wodorowy na laktozę?

Około 3 godzin.

Co wykrywa test wodorowy?

SIBO, czyli rozrost bakteryjny jelita cienkiego, ale też zespół jelita drażliwego, marskość wątroby czy niewydolność trzustki.

Jak przygotować się do wodorowego testu oddechowego?

Na dobę przed badaniem należy unikać spożywania warzyw wzdymających, witamin i leków oraz alkoholu. Do testu należy przystąpić na czczo i z dokładnie umytą oraz przepłukaną jamą ustną.