Badanie posiewu wymazu z nosa w kierunku gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) wykrywa nosicielstwo tej bakterii w przedsionku nosa. Jest rutynowo zlecane przed planowymi zabiegami chirurgicznymi oraz u pracowników ochrony zdrowia — pozwala zapobiec zakażeniom szpitalnym i powikłaniom pooperacyjnym.
Badanie posiewu ze skóry umożliwia ocenę, jaki rodzaj bakterii jest odpowiedzialny za występowanie danej choroby u pacjenta, jednocześnie określając na jaki lek dany patogen jest najbardziej wrażliwy, dla zastosowania najbardziej optymalnej substancji leczniczej.
Badanie to ocenia całkowitą ilość białka w moczu, bez dzielenia ich na podtypy i rodzaje, co umożliwia ocenę czynności nerek i jest pomocne w wykryciu ich uszkodzenia